WonderLoopTe jong voor regie
Trapezium, deel 1. Waar het idee vandaan komt.
Als kind wilde ik acteur worden. Er was één probleem: ik kon geen enkele zin onthouden.
Dus ging ik aan de andere kant van de camera staan. Regisseren bleek minstens zo leuk. Leuker eigenlijk. Je mag alles bedenken en je hoeft niks uit je hoofd te leren.
De Filmacademie
Op de Filmacademie in Amsterdam kwam ik niet binnen bij regie. Te jong. Dus werd ik editor.
Na de academie regisseerde ik alsnog mijn eerste korte film, De Fiets, met Freek de Jonge, Roef Ragas en een piepjonge Marlies Rutten. Om hem te kunnen draaien richtte ik met mijn goede vriend Reinier Selen Rinkelfilm op.
Met De Fiets werd ik aangenomen op Columbia University in New York, voor een master's opleiding filmregie. Te jong voor regie in Amsterdam, oud genoeg in New York.
Iedereen wilde ineens hetzelfde
Ik ging naar New York om grote entertainmentfilms te maken. Romantische comedies, daar hield ik van. Mijn Amerikaanse klasgenoten wilden allemaal Europese arthouse maken. Prima, dacht ik, dan heb ik het genre voor mezelf.
Halverwege de opleiding draaide de wind. Ineens wilde iedereen romantische comedies maken.
Dat stond me zo tegen dat ik mezelf heb gesaboteerd met een film die niemand zou willen zien. Tomorrow Never Comes, over een undercover rechercheur die zich voordoet als lijk om een necrofiel te pakken.
Dat viel niet goed.
Dating Rosie
Een andere korte film uit die tijd bleef wel hangen: Dating Rosie, geschreven door mijn klasgenoot Joe Castelo. Daarin lopen tijdlijnen door elkaar. Personages stappen in elkaars verhaal en geven commentaar op wat ze zien.
Dat idee liet me niet meer los.
Ik heb dat altijd prachtig gevonden in films. Alaska van Mike van Diem, waarin drie mensen hetzelfde verhaal beleven en je als kijker elke keer iets nieuws ziet. Vantage Point, dat hetzelfde doet als grote speelfilm.
Ik wilde het met een romantische comedie doen. Het genre waar ik ooit voor naar New York ging, en waar ik van wegliep toen iedereen het wilde.
Dus schreef ik er zelf een. Trapezium.
Ik kon nog steeds geen zin onthouden. Nu schreef ik ze zelf.