WonderLoopDe film die het bijna werd
Trapezium, deel 2. Het script, de plannen en de distributeur die afhaakte.
Voor mijn vijftigste maak ik een speelfilm.
Dat zei ik jarenlang tegen iedereen die het wilde horen.
Het script
De eerste versie van Trapezium schreef ik eind 2013, toen ik nog in Istanbul woonde. Toen speelde het in New York.
Oudejaarsavond. Twee stellen, Steven en Melissa en hun vrienden Max en Janine, gaan eten in Trapezium, een restaurant met een circusthema. Het restaurant is van Amber. En Amber heeft Steven gezoend.
Aan tafel vertelt iedereen wat er gebeurd is. Elke versie speelt zich af als flashback, met de luisteraar er middenin. En geen twee versies zijn hetzelfde. Een komische whodunit vol misverstanden, halve waarheden en regelrechte leugens.
Toen ik terugverhuisde naar Amsterdam, verhuisde het script mee. Het werd een Amsterdams verhaal, en dat is het gebleven.
Bijna
In 2019 hebben Reinier Selen, met wie ik ooit Rinkelfilm oprichtte, en ik geprobeerd de film te maken met een echte cast en crew. Een paar bekende Nederlandse acteurs wilden meedoen. We hadden een distributeur, en die hielp een deel van het budget veilig te stellen bij het Filmfonds.
Het persboekje was af. De film nog niet.
En toen niet
De distributeur trok zich terug. Ze konden maar vier Nederlandse films per jaar doen, want aan Nederlandse films wordt nooit geld verdiend.
Eén telefoontje, en het hele financiële plaatje viel om.
Voor mijn vijftigste maak ik een speelfilm. Ik ben nu 54.
Maar het script ligt nog op tafel.