Hoe snel kan ik mijn video hebben?

Je hebt een datum. Een beurs, of een lancering waar de zaal over zes weken vol zit. En ergens tussen nu en die datum moet een video staan die er nog niet is.

Het idee heb je al, misschien zelfs het budget. Wat je niet hebt, is tijd om het twee keer te doen. Dus voordat je iemand belt, wil je één ding weten: hoe snel kan ik mijn video hebben? En haal ik het nog?

Eén video van maximaal een minuut maak ik in vijf werkdagen, met twee revisierondes. Een campagne met een hoofdfilm en een paar cutdowns lever ik binnen veertien dagen. Bij een AI-video staat de eerste versie er vaak binnen een week. Vallen de beslissingen meteen, dan ben je in een tot twee weken klaar. Met de gewone feedbackrondes wordt het drie tot vijf weken.

Tussen vijf dagen en vijf weken zit een flink gat. Dat gat zit zelden in het maken. Het zit in het beslissen.

Renderen is het snelle deel

Bij snelheid denkt iedereen aan de techniek. Hoe snel rendert het, hoe snel is die AI? Dat is inmiddels het minst spannende deel van een productie. Een beeld genereren duurt minuten. Een beeld kiezen kan een week duren.

Een film is een stapel keuzes. Wat zeggen we, tegen wie, in welke toon, met welk gezicht, met welke muziek, en mag het logo iets groter? Een keuze die ik zelf mag maken, is zo gemaakt. Een keuze die langs drie collega's en een directeur moet, kan dagen kosten. Dat is geen verwijt, zo werken organisaties nou eenmaal. Ik zit al 25 jaar in dit vak en ik render nog steeds niet sneller dan mijn computer. Waar ik wel iets aan kan doen, is het aantal keuzes dat onderweg nog open ligt.

Daarom zegt de omvang van een project weinig over hoe snel het af is. Wat telt, is hoeveel er nog besproken moet worden. DENSO is daar het mooiste voorbeeld van.

Tweehonderd films in veertien dagen

DENSO wilde tweehonderd gasten uitnodigen voor een DTM-event op Zandvoort, met een video die voor elke gast persoonlijk was. Hun naam in beeld, een eigen voice-over en de ondertitels die daarbij horen. We hadden twee weken.

Op papier is dat het traagste project dat je kunt bedenken. Tweehonderd versies, en elke versie moet kloppen. Toch was alles binnen veertien dagen geleverd. Volgens mij kwam dat doordat er weinig te kiezen viel. Het verhaal stond vast: een rode Porsche 911 en een mysterieuze coureur, voor iedereen dezelfde film. Per versie veranderden alleen de naam, de stem en de ondertitels, en daar hoefde niemand over te vergaderen.

De deadline bepaalde ook de aanpak. Met twee weken op de klok maakten we beeld, muziek, voice-over en sounddesign met AI. De regie en de montage hielden het bij elkaar.

DENSO: één film, tweehonderd keer net anders. Geleverd binnen veertien dagen.

Het script lag er al

Bij DENSO lag de snelheid in het format. Bij Green Flash lag hij bij de klant zelf.

Luuk, de directeur van Green Flash, wilde Taiwanese beleidsmakers laten voelen hoe dringend de overstap naar duurzame diesel was. Hij kwam binnen met een script en een metafoor: kikkers in kokend water. De metafoor was van hem, de film werd van mij.

Daarmee lag de moeilijkste beslissing al op tafel voordat ik iets had gedaan. Wat zeggen we, en hoe moet het voelen? Mijn werk was het vertalen naar beeld: de look van de kikkers en het ritme van de montage. De film stond binnen veertien dagen.

Green Flash: een kikker in kokend water. De kikker haalde het niet, de deadline wel.

Je hoeft van mij niet met een script binnen te komen. Daar ben ik juist voor. Maar als jij weet wat je wilt zeggen, weet ik het ook, en dan gaat het hard. De montage zelf is dan het makkelijke deel.

De tijdlijn van de Green Flash-film. Hier denkt iedereen aan als het over snelheid gaat.

Wat ik doe als je deadline krap is

Heb je weinig tijd, dan moet je tijdens de productie dus zo weinig mogelijk hoeven beslissen. Dat regel je vooraf. Bij een krappe deadline vraag ik om deze vier dingen:

• Eén persoon die ja zegt. Een naam die bereikbaar is, en geen team dat er maandag met z'n allen naar kijkt.
• Het script staat vast voordat er beeld komt. Een zin veranderen kost in een script een minuut. In een gemonteerde film betekent het opnieuw genereren, opnieuw monteren en opnieuw goedkeuren.
• Eerst de hoofdfilm, dan de rest. Cutdowns, staande versies en andere talen komen pas als de hoofdfilm goedgekeurd is.
• Een datum. Met een datum kan ik terugrekenen. Met "zo snel mogelijk" kan ik niks plannen.

Wat ik niet doe: het script overslaan om tijd te winnen. Dat voelt als tijdwinst. Je ziet de eerste versie iets eerder, en daarna begint het vergaderen alsnog, over iets dat al gemaakt is.

Ik maak ook geen vier versies zodat je kunt kiezen. Vier versies is vier keer zo veel om over te praten, en voor je het weet wordt het een vijfde.

Hoe vijf werkdagen er dag voor dag uitzien, met de drie akkoordmomenten vast op de klok, staat in het 5-dagen draaiboek. Het is gratis, en je kunt het bij elke productiepartner gebruiken, ook als dat niet ik ben.

Dus, haal je het?

Eén video van maximaal een minuut kan in vijf werkdagen, als alles vooraf beslist is. Een campagne kan binnen veertien dagen. Een avatar-set staat er binnen twee tot drie weken, en met express-levering eerder. Kijkt je organisatie graag met z'n allen mee, reken dan op drie tot vijf weken. Ook dat is een prima planning, zolang je het van tevoren weet.

Hoe zo'n productie loopt, van eerste gesprek tot oplevering, zie je op de pagina over AI-video laten maken. Wil je weten wat zo'n film kost, dan lees je dat in wat een AI-video kost.

Of je belt me, noemt je datum, en ik reken terug. Die datum ligt vast. Hoe snel je erbij bent, bepaal je grotendeels zelf.